NIEZWYKŁY LIST

Niezwykły  list

Gabriel Garcia Marquez, wybitny pisarz kolumbijski, autor m. in. słynnej powieści „Sto lat samotności, laureat Nagrody Nobla z 1982 roku. W chwili choroby pisarz wycofał się z życia publicznego i do swoich przyjaciół rozesłał niezwykły list, rozpowszechniany w Internecie. 

Jeśliby Bóg zapomniał przez chwilę, że jestem marionetką i podarował mi odrobinę życia, wykorzystałbym ten czas najlepiej jak potrafię. Prawdopodobnie nie powiedziałbym wszystkiego, o czym myślę, ale na pewno przemyślałbym wszystko, co powiedziałem. Oceniałbym rzeczy nie ze względu na ich wartość, ale na ich znaczenie. Spałbym mało, śniłbym więcej, wiem, że w każdej minucie z zamkniętymi oczami tracimy 60 sekund światła. Szedłbym, kiedy inni się zatrzymują, budziłbym się, kiedy inni śpią. Gdyby Bóg podarował mi odrobinę życia, ubrałbym się prosto, rzuciłbym się ku słońcu, odkrywając nie tylko me ciało, ale moją duszę.

Przekonywałbym ludzi, jak bardzo są w błędzie myśląc, że nie warto się zakochać na starość. Nie wiedzą bowiem, że starzeją się właśnie dlatego, iż unikają miłości! Dziecku przyprawiłbym skrzydła, ale zabrałbym mu je, gdy tylko nauczy się latać samodzielnie. Osobom w podeszłym wieku powiedziałbym, że śmierć nie przychodzi wraz ze starością lecz z zapomnieniem (opuszczeniem).  Tylu rzeczy nauczyłem się od was, ludzi… Nauczyłem się, że wszyscy chcą żyć na wierzchołku góry, zapominając, że prawdziwe szczęście kryje się w samym sposobie wspinania się na górę. Nauczyłem się, że kiedy nowo narodzone dziecko chwyta swoją maleńką dłonią, po raz pierwszy, palec swego ojca, trzyma się go już zawsze. Nauczyłem się, że człowiek ma prawo patrzeć na drugiego z góry tylko wówczas, kiedy chce mu pomóc, aby się podniósł.

Jest tyle rzeczy, których mogłem się od was nauczyć, ale w rzeczywistości na niewiele się one przydadzą, gdyż, kiedy mnie włożą do trumny, nie będę już żył. Mów zawsze, co czujesz, i czyń, co myślisz. Gdybym wiedział, że dzisiaj po raz ostatni zobaczę cię śpiącego, objąłbym cię mocno i modliłbym się do Pana, by pozwolił mi być twoim aniołem stróżem. Gdybym wiedział, że są to ostatnie minuty, kiedy cię widzę, powiedziałbym „kocham cię”, a nie zakładałbym głupio, że przecież o tym wiesz. Zawsze jest jakieś jutro i życie daje nam możliwość zrobienia dobrego uczynku, ale jeśli się mylę, i dzisiaj jest wszystkim, co mi pozostaje, chciałbym ci powiedzieć jak bardzo cię kocham i że nigdy cię nie zapomnę.

Jutro nie jest zagwarantowane nikomu, ani młodemu, ani staremu. Być może, że dzisiaj patrzysz po raz ostatni na tych, których kochasz. Dlatego nie zwlekaj, uczyń to dzisiaj, bo jeśli się okaże, że nie doczekasz jutra, będziesz żałował dnia, w którym zabrakło ci czasu na jeden uśmiech, na jeden pocałunek, że byłeś zbyt zajęty, by przekazać im ostatnie życzenie. Bądź zawsze blisko tych, których kochasz, mów im głośno, jak bardzo ich potrzebujesz, jak ich kochasz i bądź dla nich dobry, miej czas, aby im powiedzieć „jak mi przykro”, „przepraszam”, „proszę”, dziękuję” i wszystkie inne słowa miłości, jakie tylko znasz. Nikt cię nie będzie pamiętał za twoje myśli sekretne. Proś więc Pana o siłę i mądrość, abyś mógł je wyrazić. Okaż swym przyjaciołom i bliskim, jak bardzo są ci potrzebni. Jeśli nie zrobisz tego dzisiaj, jutro będzie takie samo jak wczoraj. I jeśli tego nie zrobisz nigdy, nic się nie stanie. Teraz jest czas„.

                                                                                                                        Gabriel Garcia Marquez

2 komentarzy

Dodaj →

  1. Alina Bilińska

    Marzec 21, 2017 — 5:28 pm

    List przeczytałam od deski do deski.Powiem tak samo życie.Nie warto czekać jutra.Jutro jest nam dane dzisiaj. Pozdrawiam serdecznie.

  2. Czym jest życie

    Życie to jedna Wielka Niewiadoma
    Wiesz co teraz
    Wiesz co w danej chwili

    Nie wiesz co za minutę
    Nie wiesz co przed Tobą
    Życie jest jak pajęczyna
    To uwita nić
    Z której wydostać się
    Na pstryknięcie palca nie sposób
    Aby spojrzeć złym pająkom w oczy

    Dlatego nie warto zbyt długo czekać
    A uwita nić sama się rozplącze
    Nikt nam nie dał gwarancji
    Że życie będzie lekkie łatwe i przyjemne

    Kiedy przed nami ogromna pajęczyna
    Wije się wciąż
    Marny Twój los człowieku
    Kiedy Twoja głowa nie zrobi pierwszego kroku

    Czym jest życie
    To pajęczyna która
    Wije się wciąż
    Wokół CIEBIE

    Swoją Wielką szansę
    Wykorzystaj już dziś
    A uwita nić stanie się NICZYM
    Choć wije się wciąż

    Pozdrawiam serdecznie

Odpowiedz na „Alina BilińskaAnuluj pisanie odpowiedzi