Pociąg życie

Pociąg  życie

„Tylko życie poświęcone innym

warte jest przeżycia”

Albert Einstein

Życie nie jest niczym innym jak podróżą pociągiem: składającą się z wsiadania i wysiadania, naszpikowanym wypadkami, przyjemnymi niespodziankami oraz głębokimi smutkami.

Rodząc się, wsiadamy do pociągu i znajdujemy tam osoby, z którymi myślimy być zawsze podczas naszej podróży: naszych rodziców. Niestety, prawda jest inna. Oni wysiadają na jakiejś stacji pozbawiając nas swojej czułości, przyjaźni i niezastąpionego towarzystwa. Jednak to nie przeszkadza, by wsiadły inne osoby, które staną się dla nas bardzo szczególne.  Przybywają nasi bracia, przyjaciele i cudowne miłości.

Wśród osób, które jadą tym pociągiem, będą takie, które robią sobie zwykłą przejażdżkę, takie, które wywołują w podróży tylko smutek… oraz takie, które krążąc po pociągu będą zawsze gotowe do pomocy potrzebującym. Wielu wysiadając pozostawi ciągłą tęsknotę… inni przejdą tak niezauważenie, że nie zdamy sobie sprawy, że zwolnili miejsce.

Ciekawe jest, że niektórzy pasażerowie, którzy są przez nas najbardziej ukochani, zajmą miejsca w wagonach najbardziej oddalonych od naszego. Dlatego będziemy musieli przebyć drogę oddzielnie, bez nich. Oczywiście, nic nam nie przeszkadza, by w trakcie podróży porozglądać się – choć z trudnością – po naszym wagonie i dotrzeć do nich… Ale niestety, nie będziemy już mogli usiąść przy ich boku, ponieważ miejsce to będzie już zajęte przez inną osobę. Nieważne; ta podróż właśnie tak wygląda: pełna wyzwań, marzeń, fantazji, oczekiwań i pożegnań… Ale nigdy powrotów.

A zatem, odbądźmy naszą podróż w możliwie najlepszy sposób. Próbujmy zawierać znajomości z każdym pasażerem szukając w każdym z nich ich najlepszych cech. Pamiętajmy, że zawsze w jakiejś chwili w podróży oni mogą bełkotać i prawdopodobnie będziemy musieli ich zrozumieć… Ponieważ nam również wiele razy będzie plątać się język i będzie ktoś, kto nas zrozumie.

Wielka tajemnica na końcu polega na tym, że nigdy nie będziemy wiedzieć na jakiej stacji wysiadamy, ani gdzie wysiądą nasi towarzysze, ani nawet ten, który zajmuje miejsce przy naszym boku.
Zastanawiam się, czy kiedy wysiądę z pociągu, poczuję nostalgię… Wierzę, że tak. Oddzielić się od niektórych przyjaciół, z którymi odbywałem podróż będzie bolesne. Pozwolić, by moje dzieci pozostały same, będzie bardzo smutne. Ale chwytam się nadziei, że kiedyś przybędę na stację główną i zobaczę jak przybywają z bagażem, którego nie posiadali przy wsiadaniu. Uszczęśliwi mnie myśl, że współpracowałem przy tym, by ich bagaż rósł i stawał się bardziej wartościowy.

Mój przyjacielu, sprawmy, by nasz pobyt w tym pociągu był spokojny i wart starań. Róbmy tak, by gdy nadejdzie chwila wysiadania, na naszym pustym miejscu pozostała tęsknota i miłe wspomnienia dla tych, co kontynuują podróż. Tobie, gdyż jesteś częścią mojego pociągu, życzę…

Szczęśliwej podróży!!                                                                       7036262

znalezione w sieci

6 komentarzy

Dodaj →

  1. Podróż

    Moje Życie było,
    Jak ”pendolino”
    bez przesiadek,
    bez postojów.
    Tyle samo stacji
    co podróżujących.

    Z dozą zwątpienia,
    beznadziejną podróż życia
    przerwać zdołałam.
    Ja obolała.

    Zagubiona ale odnaleziona
    szczęściara ze mnie.
    Podróż życia wygrałam!!!!!!!!!!!!!!!!

    Wysiadłam na stacji
    ”Zaułek Szczęścia”
    z włosem oszronionym,
    OZNAJMIŁAM
    Warto wsiąść do pociągu
    aby ta podróż
    początkiem szczęśliwości
    dla niedowiarków była……………………

    Wiersz ten dedykuję tym ,którzy nie wierzą albo są zbyt słabi ,że nie dadzą rady udźwignąć bagażu,który jest im zbędny,do niczego się nie przyda. Pozdrawiam

  2. Przepraszam,zapomniałam o czymś bardzo istotnym.Sama rady bym nie dała.Nie bójmy się i róbmy tak aby ten bagaż nas nie przeciążył.Pamiętajmy również o tym aby wsparcia szukać u specjalistów aby nie było za późno.Z drugiej strony lepiej jest późno niż na zawsze utkwić w pociągu w szczerym polu.

  3. Tak Alu,pociąg życia.
    Pełna radości bądź dziewczyno,tak bardzo dzisiaj tego trzeba.
    Uśmiech nadzieją jest jedyną,często ważniejszy jest od chleba.
    W pogodzie ducha trwaj z uporem,bądź zawsze swym ideom wierna!
    Bo ludzkie serce takie chore,chore na marazm i na mierność.
    Wiec kto ma w sobie tę moc daną,
    by drugich wspierać dobrym słowem,
    niechaj to czyni,niech będzie BRAMĄ,
    Którą otworzy spragniony CZŁOWIEK.

    • Terenia Pani mgr Ciebie nie zna. Nie ma nawet pojęcia co Ty za jedna, gdzie mieszkasz,skąd pochodzisz? JAKI CIĘŻKI DŹWIGASZ BAGAŻ. Sądzę,że udźwigniesz
      wierzę w to, że się uda ale pamiętaj musisz być asertywna do końca. Póki co nie daj się zniewolić. Powodzenia

  4. Nie mów nic ja swoje wiem

    Wsiadłam do życiowego pociągu
    Przez górki pagórki zarośla
    Jadę wciąż i wciąż

    Wysiadam wsiadam i tak …..
    Nie mów nic ja swoje wiem
    Wokół zielono wokół deszczowo
    Wokół słonecznie wokół wietrznie

    Od czasu do czasu warknie na mnie
    Nie mój pies
    Choć ja go się nie boję
    On warczy jak jego pan na mnie

    Nie mów nic ja swoje wiem
    Pies ujada od czasu do czasu
    Życie ktoś zatruć chce
    Wsiadam do życia pociągu
    Nie mów nic ja swoje wiem

    Właściciela psa zapraszam do życiowego pociągu
    Może razem przejedziemy się
    Wtedy będę mogła mu spojrzeć w oczy
    Powiedzieć mam tego pociągu dość

    Dalej pojadę sama
    Nie mów nic ja swoje wiem
    Życzę Ci najlepszego
    A moja dalsza podróż bez Ciebie….
    Daj już spokój
    Nie mów nic ja swoje wiem
    Na twoje życzenie jestem silna
    Nie przesiądę się

    Pozdrawiam serdecznie

Dodaj komentarz